Τα ξενύχτια ξερνάνε

ξΕΝΥΧΤΙΑξΕΡΝΑΝΕ.jpg

Δεν ξέρω καν πως μου ήρθε αυτός ο τίτλος ήταν απλά ένα εκφραστικό σαρδάμ που αντί να πω τα ξενύχτια γερνάνε -true story- είπα ότι ξερνάνε. Μα αν το σκεφτείς καλά όντως ξερνάνε ειδικά αν βγαίνεις κάθε βράδυ και τα πίνεις μέχρι το πρωί  φυσιολογικό δεν είναι να τα βγάζεις όλα ;Βέβαια με το δικό μου το μυαλό θα το πω αλλιώς τα ξενύχτια ξερνάνε πεταλούδες όταν εσύ κάθεσαι και μένεις ξάγρυπνη κάνοντας μαύρους κύκλους στα μάτια περιμένοντας ένα γκλιν γκλιν στο κινητό σου από τον πρώην σου -βρε στείλτον στην ευχή του Θεού- πίνοντας και κατεβάζοντας τόνους αλκοόλ, βλέποντας ρομαντικές ταινίες και όταν ένα πρωινό ξυπνήσεις θα πεις «μα τι βλαμμένη που ήμουν».

Ναι τα έχω κάνει και εγώ αυτά,ξενύχτια με συντροφιά τον Μορφέα και μόνο που το σκέφτομαι μου έρχεται μια αναγούλα και θέλω να βγάλω έξω όλο τον ρομαντισμό που κυλάει στο είναι μου.

Το να κάθεσαι και να κλαις για έναν πρώην είναι αυτό που λέμε πιο βλαμμένος πεθαίνεις.

Κάνοντας λοιπόν το εκφραστικό σαρδάμ και ακούγοντας τα γέλια της μαμάς μου και του κολλητού μου σκέφτηκα να κάνω ένα editorial με το πιο πετυχημένο quote που έχω πει

Tίνα Μιχαηλίδου

Πύρ,Πρώην και Φωτιά με Φωτιά

 

Advertisements