ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Nagging In Bed

Nagging In Bed

Πάντοτε με γοήτευαν εκείνα τα περίεργα ιδιόμορφα κατασκευάσματα, με το λεπτεπίλεπτα λειτουργικό και ιδιαιτέρως προσεγμένο σχήμα, με εκείνη την ιδιαίτερη ~ μοναδική κάθε φορά υφή ~ , μπρούτζινη, χάλκινη, μεταλλική, ασημένια, ακόμη και πλαστική……Αυτά λοιπόν τα γοητευτικά κατασκευάσματα, λειτουργικά για τον περισσότερο κόσμο, δημιουργημένα προκειμένου να εξυπηρετήσουν κάτι συγκεκριμένο….το άνοιγμα, το κλείσιμο, το κλείδωμα….Εφευρετική επινόηση της ανθρώπινης τεχνογνωσίας λοιπόν….χρησιμοθυρική αξία που εξυπηρετεί το άνοιγμα, το κλείσιμο, το κλείδωμα…….Λειτουργικές μηχανικές κινήσεις της καθημερινότητας…

Σκεφθείτε…..ανοίγουμε την πόρτα του σπιτιού μας, εκείνη του αυτοκινήτου μας, εκείνη του γραφείου μας, εκείνη του σπιτιού των γονιών μας, την εξώπορτα της μονοκατοικιας ή πολυκατοικίας μας….δεν έχει άλλωστε ιδιαίτερη σημασία…..

Πράγματι λοιπόν…..η κατοχή ενός κλειδιού (μίας αρμαθιάς εκείνων των μικρών μεταλλικών πραγμάτων), φαντάζει μία απαραίτητη προϋπόθεση της καθημερινότητας μας…..

Άραγε….μόνο εκείνα τα λειτουργικά, ψυχρά κλειδιά υπάρχουν; Άραγε, ένα κλειδί στη ζωή μας, εξυπηρετεί την καθημερινή σκοπιμότητα του κλειδώματος και ξεκλειδώματος της πόρτας; Η πόρτα του αυτοκινήτου σας, η εξώπορτα του σπιτιού σας, η πόρτα του σπιτιού του πατρικού σας…..οι πόρτες της καθημερινότητας σας….πόρτες απτές, πραγματικές, κατασκευάσματα ανθρώπινα, ακριβώς όπως και τα κλειδιά που τις ανοίγουν…..συμβολίζουν τις εισόδους και εξόδους της μέρας μας……εκατομμύρια φορές θα ανοιγοκλείσουν,θα κλειδωθούν και αντιστοίχως θα ξεκλειδωθούν αυτές οι κατασκευασμένες ανθρώπινες πόρτες της ζωής σας……

Στην πάντοτε τεχνοκρατικά κατασκευασμένη λειτουργική καθημερινότητα μας, αυτές οι μηχανικές κινήσεις είναι πανεύκολες….άνοιγμα, κλείσιμο, κλείδωμα, ξεκλείδωμα…..

Εύκολο!!!! Κρατώ το κλειδί στα χέρια μου….νοιώθω τη μεταλλική υφή του….εαν τα χέρια μου είναι ζεστα, νοιώθω την αίσθηση του φωλιασμενου στο χέρι μου κλειδιού φιλικότερη….βλέπω την κλειδαριά στην πάντοτε ορατή, χειροπιαστή πόρτα….χαμογελάω ευτυχισμένη….και τοποθετώ το κλειδί στην κλειδιαριά της χειροπιαστής πόρτας μου…..ξαφνικά η πόρτα χάνεται, τρεμοσβήνει η όψη της και εντελώς αναπάντεχα η δωρική επιβλητική φιγούρα της εξαυλώνεται…..το χέρι μου κρατά ανάμεσα στα σφιγμένα δάχτυλα το απόλυτο κενό…..δεν μπορώ να ξεκλειδώσω την πόρτα που δεν υπάρχει με ενα κλειδί που δεν μπορώ να αγγίξω…..μπορώ άραγε;

Υπάρχουν πόρτες ανοιχτές, κλειστές, διπλοκλειδωμένες, ίσως ελαφρώς μισάνοιχτες….αόρατες πόρτες…..πόρτες υπαρκτές στο μέσα το δικό μας και στο είναι των άλλων….πόρτες της ύπαρξης, όχι της καθημερινότητας….Και το κλειδί; Πως μεταχειριζόμαστε εκείνες τις αόρατες πόρτες…..τις πόρτες που φυλακίζουν ή απελευθερώνουν ~ποιός ξέρει;~ τους φόβους, τα συναισθήματα, την αγάπη, το εγώ το δικό μας, το ναι και το οχι της ζωής μας; ………..

«Έχασα το κλειδί μου». «Α, λυπάμαι πολύ, θα σε βοηθήσω να το βρείς! Πού ακριβώς το έχασες;» «Δεν γνωρίζω» « Και γιατί τριγυρνας έξω μέσα στον ήλιο;» «Μα γιατί εδώ έχει περισσότερο φώς…».

«Για να βρεις το κλειδί, απομακρύνσου από το φώς….βυθίσου στο πιο βαθύ σκοτάδι του εαυτού σου…..μόλις φτάσεις στο πυθμένα του βυθού της ψυχής σου, θα το βρεις το κλειδί σου….άδραξέ το σφιχτά…..θα ξεκλειδώσει το δικό σου φως…..το φώς της ζωής σου……….»

Δανάη Γαλάνη

Σ’αγαπώ-Μ’αγαπάς

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s